Józef Kosacki
Biografia
Józef Kosacki, urodzony 21 kwietnia 1909 roku w Łapach, był polskim naukowcem, inżynerem i wynalazczą postacią. Po ukończeniu lokalnego liceum im. Henryka Sienkiewicza w 1928 r. rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, skończąc je w 1933 r. jako inżynier elektryk. Od razu po studiach rozpoczął służbę wojskową, szkoląc się w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie i pełniąc służbę w Batalionie Elektrotechnicznym.
W 1934 r. rozpoczął pracę w Państwowym Instytucie Telekomunikacji w Warszawie, gdzie zajmował się kierowaniem Działu Wzmacniaków Telefonicznych. Gdy wybuchła II wojna światowa, wziął udział w obronie Warszawy jako część Oddziału Specjalnego Łączności. Po ucieczce z miasta został internowany na Węgrzech, skąd uciekł przy pomocy fałszywego paszportu i przedostał się przez Włochy do Paryża, a następnie do Wielkiej Brytanii.
W 1941 r. w wyniku tragicznego wypadku na plaży w Arbroath powstał pomysł na ręczny wykrywacz min. Po kilku miesiącach intensywnych prac eksperymentalnych powstał pierwszy prototyp, który wygrał konkurs organizowany przez Brytyjskie Ministerstwo Zaopatrzenia. Wykrywacz, znany jako „Polish Mine Detector”, po raz pierwszy został użyty w bitwie pod El Alamein, gdzie miał kluczowe znaczenie dla losów wojny. Kosacki dobrowolnie zrzekał się patentem na swój wynalazek, który był później stosowany przez dekady.
Po wojnie pracował w Londynie nad zaawansowanymi systemami telekomunikacyjnymi, zanim w 1947 r. powrócił do Polski dzięki wsparciu bliskiego przyjaciela, prof. Janusza Groszkowskiego. Kontynuował karierę naukową w Instytucie Telekomunikacji oraz Instytucie Badań Jądrowych, prowadząc innowacyjne badania nad analizatorami amplitudy i czasu. Był jednocześnie wykładowcą na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, gdzym otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Józef Kosacki zmarł 26 kwietnia 1990 r. i został pochowany z wojscowymi honorami na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie. W 2005 r. Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej we Wrocławiu otrzymał jego imię, a jego archiwum oraz prototyp wykrywacza zostały zachowane jako dziedzictwo naukowe.